Przygotowanie
Na podstawie modeli gipsowych, zdjęć: pantomograficznego, cefalometrycznego, cyfrowych fotografii twarzy i zębów określa się, do jakiej grupy zaburzeń należy dana wada zgryzu.
Ortodonta ustala plan leczenia na piśmie i wspólnie z pacjentem dokonują wyboru aparatu ortodontycznego przy pomocy którego osiągnie się pożądany efekt leczenia.

Przed leczeniem konieczne jest również wypełnienie ubytków próchnicowych, usunięcie kamienia nazębnego i zębów, jeżeli ekstrakcje są elementem planu leczenia.

Założenie aparatu
Zabieg założenia aparatu ortodontycznego jest bezbolesny.
Trwa około 1 godziny.

Założenie aparatu zaczyna się od wypolerowania wszystkich zębów specjalną pastą i szczoteczką. Następnie nakłada się
na punkty, w których będą zamki preparat zwiększający przyczepność szkliwa zębów tzw. wytrawiacz.

Na podstawę każdego zamka nanosi się odpowiednią ilość specjalnego gęstego kleju, następnie zamek dociska się do
zęba w miejscu, w którym wcześniej nakładany był wytrawiacz, po czym polimeryzuje się klej naświetlając światłem lampy do utwardzania wypełnień.

Po naklejeniu wszystkich zamków, w ich wewnętrzną szczelinę tzw. slot, wprowadza się specjalny drut mocując go w zamku za pomocą metalowych ligatur lub zasuwek.

Przez dwie godziny po założeniu aparatu ortodontycznego nie należy nic jeść. Na pierwsze dwa-trzy dni po założeniu aparatu pacjent powinien zaplanować miękką lub półpłynną dietę, ponieważ zęby będą wrażliwe na nagryzanie oraz mogą wystąpić otarcia błony śluzowej warg lub policzków o elementy aparatu.
Najdalej po tygodniu nie odczuwa się obecności aparatu ortodontycznego w jamie ustnej.

Uwaga: W trakcie noszenia aparatu stałego niezwykle istotne jest rygorystyczne przestrzeganie higieny jamy ustnej - pod aparatem mogą się bowiem gromadzić resztki pożywienia,
co zwiększa ryzyko próchnicy. W sprzedaży dostępne są odpowiednie szczoteczki, nici dentystyczne i płukanki.
Osoby z aparatami stałymi powinny także unikać gumy do żucia oraz twardych pokarmów, które mogłyby spowodować obluzowanie elementów aparatu.

Wizyty kontrolne
Na wizycie kontrolnej sprawdza się czy aparat nie jest uszkodzony i ewentualnie wprowadza się nowy, taki sam lub grubszy, łuk w zależności od postępów w leczeniu.

Ortodonta wyznacza wizyty kontrolne średnio co 4-6 tygodni.
Stosując zamki samoligaturujące okres między kolejnymi wizytami kontrolnymi można wydłużyć nawet do 12 tygodni.

W trakcie całego leczenia ortodontycznego wymienia się druty
od bardzo cienkich i giętkich łuków o przekroju okrągłym do grubych i sztywnych łuków o przekroju prostokątnym wyzwalając w ten sposób różne funkcje zamków.

Zdjęcie aparatu
Czas, w którym osiąga się prawidłowy zgryz, to od 12 do 24 miesięcy. Po upływie tego okresu aparat ortodontyczny można zdjąć. Wizyta trwa około 15 minut a zabieg jest bezbolesny.
Po zdjęciu zamków i usunięciu resztek kleju z powierzchni zębów ortodonta pobiera wyciski w celu wykonania reteinerów,
czyli aparatów utrwalających pozycję zębów po leczeniu.

Retencja
Zęby mają zadziwiającą "pamięć kształtu" i konieczne jest utrzymanie ich w nowych prawidłowych pozycjach dla stabilizacji wyników leczenia.

Celem leczenia retencyjnego jest ustabilizowanie i utrzymanie prawidłowego zgryzu do czasu pełnej mineralizacji kości, regeneracji dziąseł i tkanki przyzębia oraz uzyskanie równowagi mięśniowej w narządzie żucia.

Standardowo reteinery nosi się przez 1,5 roku od zdjęcia aparatu ortodontycznego. W tym czasie wizyty kontrolne odbywają się
co sześć miesięcy.